Waar het goed is, beter wordt en gezellig blijft!!
Voice of my island
Schrijver, componist: G.Menzie / M. Paul
"Voice of My Island" is een aangrijpend volkslied over ballingschap en het verlangen naar je thuisland, met name het Schotse eiland
Mull.
De tekst beschrijft de emotionele pijn van het verlaten van huis, de schoonheid van de landschappen van het eiland en het verdriet om gescheiden te zijn van vrienden en de vertrouwde manier van leven, wat leidt tot een diep verlangen om terug te keren.
Belangrijkste thema's:
Balling en verlangen:
Het centrale thema is het gedwongen vertrek van het eiland waar de spreker woont en het diepe verdriet en verlangen om terug te keren.
Nostalgie naar de natuur:
Het lied roept specifieke locaties op het eiland Mull op, zoals Ben More, de Bracken and Burn en Calgary Bay, om een beeld te schetsen van de geliefde landschappen die de spreker mist.
Verlies van verbinding:
De spreker betreurt het verlies van vrienden en de rust en het eenvoudige leven dat ze op het eiland vonden, maar die ze nu niet meer kunnen ervaren.
Culturele identiteit:
De "stem van mijn eiland" symboliseert de diepe verbondenheid met de plek en de tradities die de spreker met zich meedraagt, ondanks zijn grote afstand.
In essentie drukt het lied het diepe verdriet uit van het ontheemd zijn, de waardering voor de natuurlijke schoonheid en het vredige leven van het eiland, en de blijvende hoop om ooit terug te keren naar de plek waar iemands hart ligt.
Nederlandse vertaling (Google translate)
STEM VAN MIJN EILAND
Verdrietig is mijn hart
terwijl ik aan de kust sta
Denkend aan vrienden
die mij nooit meer zullen zien
Kijkend naar de golven
terwijl ze donderen en brullen
En zingend met de stem van mijn eilanden
Refrein
Overpeins mijn hart,
Mijn eiland, mijn thuis
Hoe wreed is de hand
die mij heeft gedwongen te zwerven
Vaarwel aan Ben More,
aan de varens en de beken )*
Ik zal nooit meer terugkeren naar mijn eiland
Van Dervaig tot Salen
waar vriendschappen in overvloed zijn
Laat de machtige Ben More
de vrede bewaken die ik vond
Waar de donkere wateren van de forsa
neerstromen naar het geluid
En zingend met de stem van mijn eiland
Bunessans gewaagde schoonheid
klampt zich vast aan de geschiedenis
Terwijl Fionnphort
de schone lona van koningen
Boven de hoge rotsen
van Gribun de slechtvalkenvleugels
En zingend met de stem van mijn eilanden
Maar Nu sta ik stil
in de baai van Calgary
De machtige schepen wachten op
het lichten van hun anker
We varen naar het westelijk land
bij het aanbreken van de dag
Ver weg van de stem van mijn eiland
)* De typische aanblik van de Mull-heuvels, bedekt met adelaarsvaren (bracken), doorsneden door kleine stroompjes (burns)