
The Fields of Athenry

The Fields of Athenry is een van de bekendste Ierse protestliederen.
Ook al is in deze prachtige en bekende Ierse ballade sprake van o.a. een prison ship, een harbour wall, Botany Bay, het is geen shanty. Het is een lied met tragische, historische achtergrond: Engeland buitte Ierland in de 19de eeuw onbarmhartig uit. Omstreeks 1850 werden de Ieren ook nog eens geteisterd door rampzalige misoogsten en daaruit voortvloeiende hongersnoden (Great Famine of Potato Famine genoemd) alsmede ziekten. Boeren verarmden en werden van hun land gezet doordat zij de pacht niet meer konden betalen aan de Engelse adellijke landeigenaren, die bovendien het weinige voedsel dat er was voor veel geld naar Engeland exporteerden. Wie rebelleerde werd zonder mededogen met achterblijving van vrouw en kind verbannen naar Australië, toenmalige strafkolonie van Engeland. Door honger gedreven zochten miljoenen Ieren een nieuw bestaan en emigreerden, met name naar Amerika. Zo had bijvoorbeeld John F. Kennedy Ierse voorvaderen.
Het lied werd in 1979 geschreven door Pete St. John. De meest succesvolle versie werd in 1982 opgenomen door Paddy Reilly, die met het lied 72 weken in de Ierse hitparade stond.
Het lied gaat over een gevangene die een dialoog tussen twee mensen opvangt. Het is een dialoog tussen Michael en zijn vriendin Mary. Het liedje speelt in de tijd van de hongersnood. Michael heeft graan gestolen van de Britse autoriteit en zit daarvoor gevangen. Hij zal voor straf worden gedeporteerd naar Sydney aan de Australische Botany Bay. Zijn vriendin Mary staat buiten, met hun kind op de arm. In het laatste couplet vaart het schip weg en Mary kijkt het na. Athenry is de naam van het plaatsje waar het verhaal zich afspeelt.
Het lied kan men zien als een aanklacht tegen de manier waarop Ierland door de geschiedenis heen is behandeld door Engeland. In het lied komen daar twee aspecten van naar voren. Het eerste is dat de Engelsen graan bleven exporteren, hoewel er een grote hongersnood woedde onder de Ierse bevolking. Het tweede is dat ze een jongeman afvoeren en zijn vrouw en kind achterlaten zonder kostwinner.
Het lied wordt vaak gezongen bij wedstrijden van het Ierse nationale voetbalelftal, maar ook van Celtic FC en verschillende andere sportteams.
Vertaling
Bij een eenzame gevangenismuur
hoorde ik een jong meisje roepen
...Michael, ze hebben je meegenomen
Want je hebt Treveleyns koren gestolen
Zodat de jongeren de morgen konden zien
Nu ligt er een gevangenisschip te wachten in de baai.
Laag liggen de velden van Athenry
Waar we ooit de kleine vrije vogels zagen vliegen
Onze liefde was op de vlucht
We hadden dromen en liederen om te zingen
Het is zo eenzaam rond de velden van Athenry.
Bij een eenzame gevangenismuur
hoorde ik een jongeman roepen
...Niets doet er toe Mary als je vrij bent
Tegen de hongersnood en de kroon
Ik kwam in opstand, ze hebben me opgepakt
Nu moet je ons kind met waardigheid opvoeden.
Bij een eenzame havenmuur
Ze keek naar de laatste vallende ster
...Terwijl het gevangenisschip weg zeilde
Wachtte ze, en hoopte en bad natuurlijk
Voor haar liefde in Botany Bay
Het is zo eenzaam rond de velden van Athenry.

